خود را هم عيب و عار و علامت عقب‌ماندگى از قافلهء تمدن دنيا مىداند و به ديدهء تحقير و تمسخر به آن مىنگرد . كسانى كه پيرو اين عقيده‌اند ، كهنه‌پرست و خرافى و مرتجع لقب داده مىشوند و در جامعه مترقى جايى براى آن‌ها نيست . غافل از اينكه اين هواخواهى و تمايل شديد به تجدد و مدپرستى ، درحقيقت يك نوع تعصب جاهلانه است ، بايد تعصب را به‌كلى كنار گذاشت و آنچه براى بشريت سودمند است به كار برد . يك پروفسور بزرگ آمريكايى ، متخصص بيمارىهاى قلب ، چنين حكم كرده است كه يك‌جا نشستن يا استفاده دايم از وسايل نقليه راحت و سريع السير براى قلب مضر است ، به اين جهت خود او باوجود اينكه اتومبيل شخصى دارد ، همه‌روزه صبح چندين كيلومتر راه را از منزل تا محل كارش ، با دوچرخه طى مىكند . آيا اين شخص كهنه‌پرست است ؟ و اگر دوچرخه را هم كنار گذاشته و با پاى پياده مانند اجداد غارنشين خود پياده‌روى كند ، كهنه‌پرست‌تر و دورافتاده‌تر از قافله تمدن است ؟ دومين عاملى كه باعث مىشود پزشكان ايران آزمايش‌هاى بالينى را بر آزمايش‌هاى پاراكلينيكى ترجيح ندهند ، اين است كه مىگويند استادان عالىقدر پزشكى ، در مترقىترين كشورهاى دنياى امروز ، پاراكلينيك را با تمام خصوصياتش پذيرفته و از آن براى تشخيص بيمارىها استفاده مىكنند ، اگر آزمايش‌هاى ساده بالينى بر آن ترجيح داشت ، مسلّما آنان به كار مىبردند . اين استدلال نيز علامت تقليد كوركورانه و تبعيت جاهلانه است و مخصوصا بايد با اين طرز تفكر مبارزه كرد ، در كشورهاى « عقب‌افتاده » و به‌اصطلاح كنونى « در حال توسعه » نيز ، دانشمندان بايد از لحاظ علم و تحقيق روى پاى خود بايستند و تقليد صرف و تبعيت كوركورانه را كنار بگذارند و هر حقيقتى را كه براى آنان مسلّم بود بپذيرند ، هرچند دنيا آن را نپذيرفته باشد . حتى بايد با دلايل منطقى غير قابل انكار اين حقيقت را به دنيا نيز بقبولانند . خوشبختانه بايد بگوييم كه اتفاقا محافل بزرگ و صلاحيت‌دار پزشكى دنياى امروز ، اين اصل را كاملا پذيرفته و آن را عملا به كار مىبرند . براى تأييد مطلب ، به كتاب تشخيص و تفسير علايم ، تأليف دكتر محمد حسين اردوبادى مراجعه مىكنيم . مؤلف كتاب پس از